Italië 2007

Tournee – 8 juli t/m 17 juli 2007

 Jong Vocaal Groningen “voormalig IVAK Jeugd Vocaal Ensemble” o.l.v. Nanny ter Wiel, bestaande uit:

Eva Marks, Iné Zijlstra, Janneke Wezeman, Laura Smid, Marije Sennema, Charlotte Hidding, Eline Brontsema, Els Damstra, Esther Marks, Klara Smit, Marianne Wezeman, Marieke Hoving, Marijke de Vries, Stephanie Ottens, Jasper Hidding, Jendrik van Dijk, Jorn Zijlstra en Sebastiaan Hidding.

Ties Molenhuis – klavecimbel
Rogier Tamminga – cello
Marina ter Wiel – reisleidster en foto’s
Jacqueline Clements – directeur IVAK

Programma: Muziek uit de Renaissance, uitgevoerd in kostuums uit de 17e eeuw.

Zondag 8 juli

Eva: Zondag 8 juli moesten we om acht uur aanwezig zijn bij het IVAK gebouw in Delfzijl. Mijn koffers waren al dagen ingepakt want nu gingen we eindelijk doen waar we het hele jaar naar toe hadden geleefd. Alle concerten, elke dinsdag-, woensdag- en donderdagrepetities, alle kalenders die we verkocht hadden, sponsoring van de reis en de trui, alles was daarop gericht geweest. Eindelijk en dan maar eindelijk gingen we dan toch naar Italië.

We reden met dezelfde buschauffeur als het vorig jaar dus dat bracht nog wat extra lol met zich mee. En als klap op de vuurpijl geen 3 sterrenbus, maar een 5 sterren! Dank je wel, buschauffeur! Na alle afscheid reden we toch echt weg, eerst naar Duitsland wel te verstaan, al kom je met dat slechte weer nog niet echt in de zomerstemming. Na uren stevig doorrijden, kwamen we aan bij ons hotel in Oberkirch. Na alle kamers verdeeld te hebben, kregen we een gezamenlijk diner. Toen iedereen voldaan was, zijn we het mooie centrum van Oberkirch ingelopen om te repeteren in de kerk. Alles klonk prima dus al snel konden we weer terug naar het hotel om onze nachtrust te nemen. De volgende ochtend moesten we namelijk in alle vroegte weg.

Maandag 9 juli

Iné: Inderdaad in alle vroegte weg. Eerst heerlijk uitgebreid ontbeten in het hotel en daarna snel de bus in. Iets na achten vertrokken we voor de rest van de lange, lange reis. Belangrijkste bezigheden tijdens het “buszitten”: slapen (voor degene die dat konden althans), lezen, luisteren naar muziek van de I-pod en films kijken. Dit laatste gebeurde vandaag ook, eerst Braveheart (heerlijk die Schotten!) en daarna Le Nozze di Figaro, een 3 uur durende opera, heel educatief(!). Naarmate de reis vorderde, werd het landschap steeds indrukwekkender, hoge bergen in Zwitserland en Italië en die mooie blauwe meren. Ook een bezigheid: uit het raam staren en genieten van het uitzicht. Door files werd het 21.00 uur voor we in Montecatini Terme, onze nieuwe ‘hometown’, aankwamen. Eerst de koffers gedumpt in het hotel (dat overigens een hele lieve ‘opa’ had, misschien daarover later meer) en daarna lekker gegeten. De meeste van ons waren bekaf en hebben zich teruggetrokken op hun kamer. De volgende ochtend weer vroeg op!

Dinsdag 10 juli

Iné: Vroeg uit de veren en na een bescheiden ontbijt de bus in, op weg naar San Gimignano, een oud stadje met verschillende toeristische trekpleisters. Door een poort kwamen we in de oude binnenstad, dat zag er allemaal heel mooi uit. Eerst kwamen we door een winkelstraat met souvenirs en bijzondere ambachten.

Daarna bezochten we een romano-gotische kerk, erg oud dus. Het bijzondere aan die kerk waren de vele fresco’s, muurschilderingen die bijbelse verhalen vertolken. Jacqueline wist hier veel over te vertellen, erg interessant! Het was opvallend te zien dat de fresco’s uit het Oude Testament (die sowieso al zeldzaam zijn) een hele andere schilderstijl hadden dan die van het Nieuwe Testament. Na het bezoek aan de kerk hadden we nog een uurtje vrije tijd om te shoppen of op het terras een ijsje te eten. Als echte cultuurliefhebbers gingen Eva, Esther en ik naar het Martelmuseum, freaky! Allerlei enge instrumenten en martelmethodes. Ook gingen we naar een uitzichtspunt van het stadje, wauw! We konden kilometers ver kijken over dat mooie stukje Italië. Na het middaguur reden we verder naar Monteriggioni.

Een soort vestingdorp met een enorme muur eromheen. Alle gebouwen waren in ere hersteld en het zag er heerlijk middeleeuws uit, deed haast wat Keltisch aan. We konden bovenlangs de stadsmuur lopen, erg hoog, maar wat een uitzicht! Het was zo’n schattig dorpje, in gedachten rook ik het varken aan het spit braden en zag ik de ridders rondlopen. In het kleine kerkje hebben we (natuurlijk) een paar liedjes gezongen, waar de andere toeristen in grote getale op af kwamen. Mooie akoestiek daar. En zingen hadden we nog niet genoeg gedaan, want ’s avonds gaven we natuurlijk een concert. Dat was in Reggello, een klein stadje met een mooie kerk. Best spannend, zo’n eerste optreden!

Woensdag 11 juli

Esther: We gingen deze dag naar Pisa. Toen we door de stadspoort kwamen, stonden daar opeens drie interessante gebouwen!! De toren van Pisa, het baptisterium en de dom. In de dom kregen wij een rondleiding van onze directrice Jacqueline, die veel over de geschiedenis van het gebouw wist. Het was een heilig gebouw dus wij moesten onze schouders en knieën bedekken (daar kregen wij een jasje voor).

MG.Italia07.122

Daarna zijn we naar het baptisterium gelopen. Dat was groot rond gebouw waar je ook via een trap omhoog kon om alles van bovenaf te kunnen zien. Wij mochten daar even onze stemmen laten klinken (Rorando Coeli). Prachtig klonk dat!! Na ons bezoek aan Pisa, gingen we naar Lucca. Deze stad staat bekend om zijn vele kerken. Het is er niet één maar het zijn er wel honderd! Zeer indrukwekkend dus. We gingen ook daar naar de dom maar op de helft gingen wij splitsen want sommigen gingen naar het huis van Puccini. Aan het einde van de middag gingen wij weg uit Lucca en vertrokken wij naar Corsanico, waar wij ook ons concert gaven. Het lag hoog boven op een berg (met vele haarspeldbochten) maar wij hadden een uitstekende buschauffeur dus we zaten veilig in de bus.

Na het eten gingen we repeteren en onze kleding aantrekken en het concert kon beginnen! Wat wij hoorden voor het concert was dat wij werden opgenomen door TV Toscane! Het hele concert werd opgenomen en werd op vrijdagavond 13 juli uitgezonden. Dit was natuurlijk wel even spannend! Helaas hebben wij de uitzending niet kunnen zien!!! Na het concert werden wij verzorgd met hapjes en drankjes en werden onze handtekeningen gevraagd!! Daarna spullen opbergen met zijn allen en terug naar het hotel in Montecatini.

Donderdag 12 juli

Janneke en Marije: Na een druk begin van onze tournee konden we deze donderdag even bijkomen en dat begon met bijslapen. Het ontbijt werd deze keer overgeslagen. Na een middageten bestaande uit pasta, vlees en groente konden we er weer tegenaan! Deze dag zouden we eigenlijk naar Siena gaan, maar door het lange reizen en de intensieve, maar zeker hele leuke concerten, hebben we besloten om daar van af te zien. We zouden er te weinig tijd voor hebben en we wilden ons niet haasten voor ons concert van vanavond. Ongetwijfeld wordt Siena onze vakantiebestemming van volgend jaar!

We reden meteen naar de plek waar we ook ons concert hadden, namelijk het dorp Passignano aan het Lago Trasimeno. Dat was een behoorlijke afstand om te rijden rijden. Na ongeveer 2 uur kwamen we aan en we verwisselden gauw onze jurkjes en korte broeken voor bikini’s en zwembroeken! Na nog even gediscussieerd te hebben over welke en wat voor soort beesten in het meer zouden kunnen zwemmen (genoemd werd een slang!) konden de meeste de verleiding niet weerstaan en doken het meer in. Na een lekkere Italiaanse ijscoupé was het weer omkleden geblazen in onze zelf geïmproviseerde badhokjes. Snel weer op weg naar de bus die ons naar de plek bracht waar we die avond een concert zouden geven: Castel Rigone.

Bij aankomst bleek het geen kasteel te zijn zoals de naam deed vermoeden, maar een gezellig pittoresk middeleeuws dorpje. Toen we onze jurken en andere spullen naar boven hadden gebracht, zagen we dat er een heel podium voor ons was opgebouwd in de open lucht: WOW! Zingen onder een Italiaanse sterrenhemel!!!!

Na alles opgebouwd te hebben gingen de sweaters en polo’s aan voor een foto voor de sponsoren. Later deden we ook een fotoshoot in onze Renaissancekleding. De omgeving paste er perfect bij! We kregen na Rorando Coeli een welkomstwoord van de burgermeester. De avond vloog voorbij. Iedereen raakte erg gemotiveerd door het vele publiek en de prachtige omgeving. Het publiek was erg enthousiast en de kalenders vlogen uit onze handen. Eenmaal in de bus bleek het nog een lange thuisreis te zijn. Het was half 3 ’s nachts toen we eindelijk ons bedje indoken. Moe, maar tevreden over het concert sliepen we die dag in.

Vrijdag 13 juli

Aangezien we vannacht pas om haf drie terug waren in ons hotel, sloegen we het ontbijt weer over. We aten al vroeg een warme lunch en om half 1 vertrokken we naar Firenze. De bus had speciale toestemming gekregen om de stad in te mogen rijden. Normaal gesproken mag een bus de binnenstad van Firenze niet in.

De bus stopte achter de Dom. We stapten met al onze spullen uit de bus en liepen zo’n kleine honderd meter door de smalle straten van de stad, op zoek naar de kerk waarin we vanavond een concert gingen geven. Het was een mooie barokke kerk. We zetten onze spullen in de kerk en we gingen de stad in op zoek naar de mooie bezienswaardigheden. Het eerste dat we zagen was het Palazzo Vecchio, met ervoor een kopie van het standbeeld van David. Daarna liepen we naar de rivier de Arno en de Ponte Vecchio. Bij het Palazzo Pitti brachten we weer enkele liederen ten gehore. Het is grappig om te zien hoe snel de mensen om ons heen gingen staan en foto’s gingen maken en ons ook filmden! Later deden we hetzelfde bij de Dom en het Baptisterium.

Ook daar maakten de mensen foto’s van ons en kregen we veel applaus. Deze keer was het concert veel vroeger, al om zeven uur ’s avonds. We aten een broodje en we trokken ons kostuum aan om strooifolders uit te delen aan het voorbijkomend publiek. We gingen ook weer bij de ingang van de kerk staan zingen.

Spontaan kwamen allerlei mensen de kerk binnen en toen we om zeven uur gingen beginnen, was de kerk vol. Aan het einde van het concert bleef het publiek maar klappen en daarom gaven we weer onze toegiften. Na het concert bracht de chauffeur van de bus ons naar het Piazza Michelangelo. Dit ligt hoog op de heuvels en daardoor hadden we een prachtig uitzicht op de stad: Firenze by night!!! Er stonden enkele tribunes opgesteld en we konden het niet laten om ook hier even op het (onverlichte) podium te gaan staan om te zingen. Meteen kwamen er mensen op af en het duurde niet lang of er zaten zo’n vijftig mensen.

Grappig. Toen we terugkwamen in ons hotel in Montecatini gingen we nog een keer zingen. Deze keer voor de aardige opa van het hotel. Hij werd er helemaal ontroerd van en bleef maar vertellen over Puccini, zijn lievelingscomponist!!

Zaterdag 14 juli

Laura: Even geen echte planning… om half 11 hadden we afgesproken voor het hotel. We gingen naar Montecatini alto. Daar gingen we met een treintje, de funicolare, naartoe. Het ritje was kort, maar erg leuk. Eenmaal aangekomen werden er natuurlijk eerst weer mooie foto’s gemaakt want het uizicht was mooi! Er waren een aantal kleine souvenirwinkels waar we natuurlijk dankbaar gebruik van hebben gemaakt.

Daarna hebben we nog wat gedronken op een gezellig terras en we konden het niet laten om op dat druk bezochte terras even onze mooie stemmen te laten horen. Om 13.00 uur moesten we weer terug zijn voor de warme lunch in het hotel. Wat je na het eten ging doen, mocht je zelf weten. Je kon Montecatini Terme bekijken of je kon zwemmen op de camping waar de Familie Hidding stond.

Eline: Echt tijd om Montecatini Terme te bekijken en ons laatste geld te spenderen aan onzinnige souvenirs voor vader, moeder en vriendje of vriendinnetje – die we uiteraard verschrikkelijk misten deze week – hadden we tot zaterdag nog niet echt gehad, dus besloten de meeste mensen niet te gaan zwemmen. Dat je de zon niet onopgemerkt voorbij kunt laten gaan in Toscane is geen vooroordeel. Zo besloot dus op deze mooie zaterdag het weer, wat wij gingen doen. Zonde van de warmte om binnen te blijven, te warm om je al te veel in te spannen. Slenteren door de straten met huizen in de meest onmogelijke kleuren met weelderige balkons geheel in Jugendstil leek de enige oplossing. Een klein bakje met ijs in alle smaakjes past natuurlijk precies in het plaatje. Af en toe even zitten om Italiaanse vrouwen in veel te korte rokjes en Italiaanse mannen in kleding waar zelfs de meest ijdele mensen U tegen zeggen te bekijken. Tegen de tijd dat de straten écht begonnen te leven en de mensenmassa langzaam, maar zeker begon te stromen en alle winkeltjes hun luxueuze deuren openden, keerden wij terug naar het hotel om ons voor te bereiden op het laatste concert. De siësta was afgelopen. We hebben ons geen leuke jurkjes, korte broekjes of zonnebrillen vol glitters eigen kunnen maken dus.

Want siësta is hier synoniem voor levenloosheid van de stad. En ja, dan zijn de winkels dicht. Maar dat mocht de pret niet drukken, want het leukste zou nog komen: het laatste concert in een moderne, maar vooral grote kerk in Montecatini terme. Want zou het afscheidsconcert niet het leukste concert moeten zijn volgens de ons welbekende ongeschreven regels? Misschien wel, maar dat doet weinig ter zake, want de realiteit wilde dat dit een concert werd om zo snel mogelijk te vergeten. We gaven wel een goed concert, maar de aanvangstijd van 7 uur was veel te vroeg.

In alle hotels in Montecatini Terme werd op dat tijdstip het eten opgediend, dus er kwamen niet veel mensen. Bovendien was deze kerk veel te groot voor ons ensemble. Jammer, maar nu was het dan ook echt: Finito! Basta! Nou ja, een keer een iets minder bezocht concert moet ook kunnen. De avond werd voortgezet met een bezoekje aan een pizzeria en besloten met een gezellig onderonsje voor het hotel. De echte vrouwen onder ons bezochten zo rond 12 uur ’s nachts alsnog de winkelstraten van Montecatini Terme en kwamen terug met tassen vol kleding. Natuurlijk was iedereen zich ervan bewust dat dit onze laatste avond in Italië was, dus tevreden zochten we onze veel te warme bedden op. En dat er een beetje alcohol in ons bloed (de ouderen onder ons) te vinden was, betekende natuurlijk dat we getoost hebben op een vruchtbare, muzikale week!

Zondag 15 juli

Marijke: We verlieten zondagochtend het mooie Italië en om het in te ruilen voor een hele dag in de bus en uiteindelijk Oberkirch waar we de nacht zouden doorbrengen. Om zeven uur ’s ochtends stond het ontbijt in hotel Umbria weer klaar. Alle koffers waren al gepakt. De bus vertrok rond acht uur. Voor we instapten maakten we nog een groepsfoto. We namen afscheid van Ilaria, zij had ons de hele week geholpen dingen te regelen. We waren haar eerste groep die ze moest begeleiden, maar dat was niet te merken.

De familie Hidding zou nog een paar weken in Italië blijven om vakantie te vieren maar de rest van de groep moest toch echt terug naar huis. Het was weer een lange zit. Het weer daarentegen bleef mooi. Ook toen we in Zwitserland en Duitsland waren aangekomen. Eenmaal in Oberkirch bleek dat we in een ander hotel zaten dan op de heenreis, en eerlijk gezegd was dit hotel ook wel iets leuker. Rond een uur of zeven gingen we even wat eten in het restaurant van het hotel. Deze keer geen pasta maar soep als voorgerecht, heerlijk. ’s Avonds bleek er in het dorp een feest te zijn waar wij natuurlijk ook nog even heen moesten. Er was een blazersensemble en later op de avond werd er vuurwerk afgestoken. Na toestemming te hebben gevraagd, hebben wij ook nog even twee liederen gezongen, en dat scheen wel in goede aarde te vallen. We hebben er in ieder geval de krant mee gehaald. Uiteindelijk zijn wij maar weer naar ons hotel gegaan om te slapen, we moesten er de volgende dag alweer vroeg uit om verder te reizen naar Nederland. Naar huis.

Het was een fantastische reis, met concerten op prachtige plekken, spontaan zingen op leuke plekjes, zoals in de kerk in Oberkirch, in Monteriggioni, het Baptisterium in Pisa, op allerlei pleintjes en op straat in Montecatini Alto en Firenze, en tot slot tijdens het feest op de terugreis in Oberkirch. Bovendien was het prachtig weer!! Veel dank aan iedereen die deze reis mede mogelijk heeft gemaakt!!!

Fonds voor Amateur-en Podiumkunsten, SNS Fonds Eemsmond, Stichting Ben Remkes Cultuurfonds, Maurits Fundatie, Wagenborg Shipping, Gemeente Delfzijl, Groningen Seaports,

Gemeente Loppersum, Teijin Twaron, Rabobank Delfzijl, Le Souk Groningen en RVS Verzekeringen.