Italië 2009

Tournee – 5 juli t/m 12 juli 2009

Jong Vocaal Groningen “voormalig IVAK Jeugd Vocaal Ensemble” o.l.v. Nanny ter Wiel, bestaande uit:

Eva Marks, Iné Zijlstra, Laura Smid, Marije Sennema, Charlotte Hidding, Eline Brontsema, Elizabeth Kooij, Esther Marks, Marianne Wezeman, Marieke Hoving, Hanne van Dijk, Marijke de Vries, Lisanne Hager, Anne van Vliet, Jessica Mos, Sarah Kok, Nina Warink, Lydia van Schaik (+ piano), Jasper Hidding, Jorn Zijlstra, Jendrik van Dijk (+ piano), Joram Pool, Sebastiaan Hidding, Sybren Bouwer en Christian Witschel. Marina ter Wiel – tourmanager, David Stephenson – chef de cuisine en Jacqueline Clements – directeur IVAK

Programma: Muziek vanaf de Middeleeuwen tot heden: Marialiederen, liederen uit de Renaissance, muziek van Mozart, Bizet en moderne arrangementen

Zondag 5 juli

Lydia en Marije: In de nacht van zaterdag op zondag 4/5 juli was het dan zover. De tournee waar we zo lang naar hadden uitgekeken en waar we ons zo goed voor hadden voorbereid zou eindelijk beginnen. Nog enigszins slaapdronken stonden we om half 4 bij het IVAK in Delfzijl. Na alles ingeladen te hebben konden we dan echt vertrekken. De eerste paar uren werden slapend doorgebracht, maar in de ochtend werd iedereen, behalve Christian, toch echt wakker. Na vele succesvolle films zoals The Sound of Music (die luidkeels mee werd gezongen) kwamen we rond half 10 ’s avonds aan bij de plaats van bestemming. Na wat problemen bij het inchecken konden we eindelijk lekker in ons bedje slapen.

Maandag 6 juli

Het weer zag er de volgende ochtend niet veelbelovend uit, maar eenmaal in Garda aangekomen klaarde het al gauw op. We maakten er dankbaar gebruik van door meteen een duik te nemen in het prachtige Gardameer. Daarna brachten we nog een kort bezoek aan Verona om alvast een indruk te krijgen van de stad en om operakaartjes te kopen voor Carmen. Eenmaal teruggekomen in het appartement kregen we een overheerlijke bord chili con carne met salade, gemaakt door onze chef de cuisines David en Jacqueline. Vervolgens hebben we snel onze concertspullen gepakt en zijn we met de bus afgereisd naar onze eerste concertlocatie: Chiesa di San Bernardino in Verona. We werden heel hartelijk ontvangen en hebben ondanks de saunatemperatuur in de kerk toch een mooi concert gegeven.

Dinsdag 7 juli

Marijke: Vandaag begint de dag met onweer. Gelukkig vertrekken we al gauw naar Mantova, waar de zon wel schijnt. In Mantova bekijken we het hertogelijk paleis waar Monteverdi vroeger gewerkt heeft. Het is een groot paleis, en ook erg mooi. We zingen in een van de vele ruimtes nog een liedje, wat gelukkig wel op prijs gesteld wordt. Na ons bezoekje aan het paleis, hebben we wat vrije tijd en kunnen we dus even rustig rond kijken in het kleine stadje. Als iedereen uitgekeken is, vertrekken we naar Sabbioneta. Daar hebben we die avond een optreden in een oud 16e eeuws theater, het Teatro all’Antica. Het ziet er echt geweldig uit! Op het toneel is een klein stadje opgebouwd. Een mooi decor voor ons om voor te zingen. De zaal zat deze keer helaas niet bomvol, maar de mensen genoten weer met volle teugen. En dat is toch wel waar het uiteindelijk om gaat!

 

Woensdag 8 juli

Marianne en Eline: Op de woensdagavond gaven we ons concert in Castiglione delle Stiviere. Een paar meisjes spraken hun voorgevoelens uit dat het een goed concert zou worden. Die gevoelens bleken te kloppen. De kerk stroomde vol met nieuwsgierige mensen. De eerste liedjes werden meteen met een warm applaus onthaald wat het koor stimuleerde om het concert energiek voort te zetten. Het bleek het beste concert tot die dag te worden, mede door de energie van de zangers en het enthousiasme van het publiek. Het optreden bleek nog meer resultaat te hebben: een staande ovatie en een goede cd-verkoop. Met een voldaan gevoel keerden we met de bus terug naar het hotel. Van vermoeidheid bleek geen sprake toen een aantal van de zangers zich op het balkon van het hotel in een kring schaarde om een spel te gaan spelen: weerwolven. Hierbij nemen de zogenaamde weerwolven en burgers het tegen elkaar op en strijden voor hun leven. Dat we na een vermoeiend concert nog met zoveel energie konden weerwolven, kwam vooral doordat we de dag hadden doorgebracht in Sirmione waar we met een motorboot op het Gardameer zijn geweest. Deze mooie dag, in ons geheugen gegrift, brengt ons vol goede moed en verwachtingen naar de donderdag waarop we de opera Carmen zullen bezoeken!

Donderdag 9 juli

Laura: Vandaag is het de grote dag: we gaan naar de opera Carmen! Maar eerst gaan we met de stadsbus naar het centrum van Verona. Na allereerst het beroemde balkon van Romeo en Julia bezocht te hebben, gingen we een aantal liedjes zingen op de Scala della Ragione en maakten we een heleboel foto’s bij het standbeeld van Dante. Vervolgens hebben we de Chiesa Sant’Anastasia bezocht. Ook daar konden we het natuurlijk niet laten om een paar liederen te zingen. Daarna was iedereen vrij om zelf de stad in te gaan. Na onze maaltijd gingen we naar de arena en toen konden we niets anders doen dan wachten. Met mooi weer is dat niet erg, maar het begon te onweren en met een heleboel regen is wachten een ander verhaal. Nadat Marije, Esther en ik de zonnedans hadden gedanst werd het weer (voor even) wat beter. Helaas bleef de regen stromen en toen besloten we om een aantal liedjes te gaan zingen. De vele mensen die voor de poort stonden, reageerden enthousiast. Uiteindelijk ging de poort open en konden alle mensen de arena binnen gaan. Het duurde even voordat iedereen een geschikt plekje gevonden had, maar gelukkig konden we met de hele groep bij elkaar zitten. Iedereen had een goed zicht op het podium en kon de opera, met niemand minder dan de beroemde Placido Domingo als dirigent, beginnen!! In de pauze werden enige flessen wijn ontkurkt en de sfeer was prima.

Helaas begon het in de tweede acte weer plotseling te regenen en moesten we wachten tot het weer droog werd. Dat duurde nogal eventjes en toen vroeg een aantal Duitsers die voor ons zaten waarom wij niet begonnen te zingen. Dat hebben we gedaan en de gehele arena heeft voor ons geapplaudisseerd!! Wat een ervaring! Gelukkig werd de opera snel daarna hervat. Iedereen zat aandachtig te kijken en te luisteren naar de prachtige stemmen. Helaas begon het alweer te regenen. Uiteindelijk hebben we de laatste scène waarin Carmen zou sterven, niet meer gezien. Het werd afgelast. Inmiddels was het ook half twee in de nacht. Wat een teleurstelling, maar voor ons is Carmen nu nog steeds levend!!

Vrijdag 10 juli

Marieke: Vandaag mochten we eerst uitslapen en bijkomen van de indrukken die Carmen (en het zingen in de Arena (kippenvel!!)) achtergelaten had. Na een warme lunch vertrokken we naar Valeggio sul Mincio (Borghetto): een wat uitgestorven (op héél veel muggen na), maar prachtig dorpje. We kwamen hier helemaal tot rust. Aan het einde van de middag vertrokken we naar Ponti sul Mincio om ons allerlaatste concert te geven. In de kerk was eerst nog een mis, waardoor wij de kerk uitmoesten. We hebben wat rondgelopen in het dorp, koffie gedronken in een bar en boodschapjes gedaan. Daarna gingen we met z’n allen naar een schooltje waar eten voor ons geregeld was. Als bedankje hebben we gezongen voor de koks. Toen was het tijd voor ons allerlaatste concert, dit werd een zeer geslaagd concert!! Voor een aantal leden van het IJVE was dit letterlijk het állerlaatste concert; zij stoppen bij het IJVE. Bij de toegift (Lullabye) zongen sommige van hen én een aantal blijvende leden dan ook met een brok in de keel. We hebben tijdens dit concert overigens een recordaantal van 23 cd’s verkocht! Tevreden vertrokken we naar het hotel. Daar ruimden we onze appartementen op en pakten we onze koffers alvast in, omdat we de volgende dag om 9 uur met ingepakte koffer klaar moesten staan bij de bus. Sommigen hebben nog gepokerd of Weerwolfje gespeeld, maar daarna ging iedereen lekker slapen. Op naar de laatste dag: VENETIË!!!!

Zaterdag 11 juli

Esther: Zaterdag zijn we vroeg uit de veren! Velen staan gapend beneden klaar voor vertrek naar Venetië. Het was voor de meeste van ons laat geworden. Het was de laatste nacht in het appartement, dus dat moest een waardevol afscheid hebben. Het was zo’n twee uur in de trein van Verona naar Venetië, maar dat is natuurlijk de moeite waard! Daar aangekomen lopen wij met zijn allen naar het plein dat jaarlijks onder water staat: het San Marco plein. Prachtige gondels komen wij tegen, de één nog mooier dan de ander (wat je ook in de prijs terug ziet). Daarnaast zijn er ontelbaar veel winkeltjes waar maskers, schrijfveren en een speciaal soort glas (Murano) te koop zijn. Na een lange tocht zien wij daar de Basiliek van San Marco. Het is de grootste kerk in Venetië. Ondanks de overstromingen ziet de kerk er prachtig uit!! Dit is vooral te danken aan de kolossale steunpilaren, hierdoor blijven de schilderingen intact. Na vele foto’s te maken van de kerk gaan we verder om een boot te zoeken en velen van ons nemen de boot naar een eiland. Iedereen gaat zijn eigen gang om Venetië te bekijken. Om vijf uur vertrekt de trein weer naar Verona, waar we gezamenlijk gaan eten in Pizzeria Vesuvio. De pizza’s waren heerlijk en zo’n snelle service heb ik nog nooit gehad!! Bijna iedereen was binnen een kwartier voorzien van een pizza! Nadat iedereen zijjn/haar buikje heeft vol gegeten, zijn we klaar voor de reis terug naar Nederland.

Daar zitten we dan met zijn allen in de bus. Het liefste bleven we allemaal nog een week. Er is nog zoveel te doen en er zijn nog zoveel locaties waar wij onze stemmen willen laten horen. Dat zit er voor dit jaar niet meer in. Ik heb gemerkt dat vooral dankzij deze reis de groep hechter is geworden! We leren elkaar nog beter kennen en dat is natuurlijk positief voor de kwaliteit van de concerten die stuk voor stuk super waren! Met zekerheid zeg ik dan ook dat dit tot nu toe de leukste concertreis was!

 

Sponsoring

Wij bedanken allen die deze fantastische reis mede mogelijk hebben gemaakt:

Benremkescultuurfonds
Mauritsfundatie
Snsfonds
Koorrinkel
RWE
Makro
NN
Essent
Rabobank
NAM