Tsjechië 2004

Concertreis Tsjechië – 3 t/m 9 mei 2004

IVAK Jeugd Vocaal Ensemble o.l.v. Nanny ter Wiel bestaande uit:

Eva Marks, Iné Zijlstra, Jyra Kippersluys, Marije Sennema, Nienke Van Dijk, Debby Krans, Eline Brontsema, Esther Marks, Katelijne Volmer, Marianne Wezeman, Marieke Hoving, Stephanie Ottens, Gevorg Hakobjan, Jendrik van Dijk, Jorn Zijlstra en Redmer Reiffers.

Natalie Ros en Anneloes Volmer: solozang
Ties Molenhuis: piano
Begeleiding en foto’s: mevr. Coby van Klaveren en Marina ter Wiel.

Programma: muziek van o.a. Mozart, Dvorak, Orologio, Rodgers, Kosma, Lennon/McCartney en Lloyd Webber

 Maandag 3 mei

Het vertrek was om 05.00 uur vanaf het IVAK-gebouw in Delfzijl. In een comfortabele bus van Paulusma Reizen en een fantastische chauffeur (Yko Dijkstra) begonnen we aan onze culturele reis naar Tsjechië.

Ons eerste reisdoel was Praag, waar we op bezoek gingen bij het meisjeskoor RADOST o.l.v. Vladislav Soucek. Na een voorspoedige bustocht kwamen we om 17.00 uur aan in Praag, onbegrijpelijk op tijd voor onze Tsjechische gastheer.

Na een hartelijk woord van welkom in het Tsjechisch (vertaald in het Engels door een jong meisje) en een welkomstlied van twee mooi zingende meisjes, moesten wij ook eerst wat laten horen. Daarna werd iedereen ingedeeld bij de gastgezinnen.

Iedereen heeft deze eerste avond in Praag verschillend doorgebracht. Een aantal van ons ging meteen na het diner naar de binnenstad van Praag. Anderen werden meegenomen naar een restaurant of brachten de avond in het gastgezin door. Ties bezocht met zijn gastheer zelfs een concert (een pianorecital).

In het algemeen lag iedereen vroeg in bed: klaar voor wat er ging komen, want we moesten vroeg opstaan om de volgende ochtend tussen half 8 en 8 uur aanwezig te kunnen zijn in het gebouw van RADOST.

Dinsdag 4 mei

De volgende dag, dinsdag, was het stralend weer. Om 8 uur gingen we al op pad. Drie meisjes die allemaal een “beetje” Engels konden, waren onze gids: Andrea, ook een dirigente van RADOST, Lida en Mila, twee studentes. We gingen eerst met de tram naar de Praagse burcht, waar we na een klim naar boven een prachtig uitzicht hadden over de stad. Om half 9 liepen we al in een leeg Gouden Straatje, met daarin het huisje van Franz Kafka.

De mooie Sint Vituskathedraal en de St.Joriskerk hebben we van binnen niet bekeken. Er was zoveel te zien en na de overstromingen van twee jaar geleden, zijn de entreeprijzen behoorlijk omhoog geschroefd.

We liepen naar een andere mooie kerk, de Loreta, vervolgens naar een soort mini Eiffeltoren, waar een groot aantal van onze groep een trappenklim waagde voor alweer een prachtig uitzicht over de stad. Het bijliggend park vormde een mooie gelegenheid voor de lunch. We namen de funivia in Petrin en stonden vervolgens voor een groep beelden van de beeldhouwer Zoubek. Er was ook een muziekhandel in de buurt en al gauw had een aantal van onze groep bladmuziek uitgezocht (veel goedkoper dan bij ons!!!!). Daarna liepen we naar de Karelsbrug, de Middeleeuwse brug over de rivier de Moldau. De Moldau stroomt dwars door de stad. Op de brug was veel te beleven: stalletjes met souvenirs, sieraden, schilderijtjes, tekenaars, muzikanten etc. …en vol met mensen. Het was dus oppassen geblazen om elkaar niet kwijt te raken. We liepen vervolgens naar het oude plein, waar iedereen de gelegenheid kreeg om zelf dit oude deel van de stad te onderzoeken.

Sommigen grepen de gelegenheid aan om een vergelijkend prijzenonderzoek te doen en gingen shoppen, anderen bekeken een kerk en weer een ander groepje ging naar het Mucha museum. Alfons Mucha was een bekend Jugendstilschilder.

Nadat iedereen op het afgesproken tijdstip en plek was teruggekeerd, gingen we weer met de tram naar het gebouw van RADOST, waar we op thee, koffie en lekkere (zelfgebakken?) koeken werden getracteerd en waar we de gelegenheid kregen om even uit te rusten van onze lange wandeling. Bovendien moest er gerepeteerd worden voor het concert. Het concert begon om 19.00 uur en vond plaats in een evangelische kerk op loopafstand van het gebouw van RADOST. En zo liep iedereen in galajurk over straat! De kerk was bomvol en het was er bloedheet (één van de RADOST-meisjes viel zelfs flauw), maar het was een goed concert.

Tijdens onze wandeling hoorden onze gidsen onze meisjes het lied “Proc bychom” uit de opera “De verkochte bruid” van Bedrich Smetana zingen. Uiteraard kende RADOST het lied ook en spontaan werd besloten het concert gezamenlijk met dit lied af te sluiten. Het publiek was razend enthousiast!! Na afloop van het concert ging iedereen weer mee met het gastgezin.

Woensdag 5 mei

De volgende dag was het alweer stralend weer. We moesten weer tussen half 8 en 8 uur in het gebouw van RADOST zijn. Ties kwam niet, want hij kreeg de gelegenheid een repetitie bij te wonen van een Zwitsers koor. We zouden elkaar later op de middag treffen.

Deze keer gingen we naar Vysehrad, een zuidelijk historisch deel van de stad. We bekeken daar een mooie kerk, waar we spontaan besloten een lied te zingen (op de vroege ochtend) en we bezochten het kerkhof. Op dit kerkhof liggen veel beroemde Tsjechische kunstenaars begraven: o.a. de componisten Antonin Dvorak en Bedrich Smetana, de dirigent Rafael Kubelik en de schilder Alfonse Mucha. Na enig zoeken vonden we de grafmonumenten.

Het weer was fantastisch en de omgeving zorgde voor een rustpunt in ons drukke programma, zodat we de tijd namen om ervan te genieten. Daarna gingen we de binnenstad weer in. Sommigen kregen nog niet genoeg van het winkelen, een deel ging een boottocht over de Moldau maken of er werd een internetcafé opgezocht.

Ons trefpunt was weer op dezelfde plek op het plein. Daar kreeg ook iedereen weer de gelegenheid de tijd zelf in te delen. Een klein groepje ging naar de Joodse wijk om o.a. het Joodse kerkhof en een synagoge te bezoeken.

Om 17.00 namen we afscheid van RADOST en gingen we naar Pardubice. In verband met de ijshockey-wedstrijd Tsjechië – U.S.A. was de toegangsweg naar Pardubice omgeleid. Omleidingen worden zelden goed aangegeven en een uur later reden we dus nog in Praag.

We kwamen om ongeveer half 8 aan in Pardubice, waar we in het gebouw van BONIFANTES o.l.v. Jan Misek werden begroet met o.a. een nieuw ingestudeerd lied. Het jongenskoor was zojuist teruggekeerd van het concours in Neerpelt (België), waar ze een 1e prijs cum laude hebben behaald.

Iedereen werd weer ingedeeld in het gastgezin om de volgende ochtend om half 9 weer fris te verschijnen bij een kindertheaterstuk “Nase Pisnicka”.

Donderdag 6 mei

In dit stuk werden de jongste kinderen van de basisschool op een speelse manier in aanraking gebracht met muziek: wat is een notenbalk, welke sleutel hoort daarbij, wat zijn noten, enz. De zangeres en componiste van het geheel wist het boeiend te brengen, samen met de jeugdige zangertjes van BONIFANTES. De Tsjechische jeugd zat aandachtig te luisteren en te kijken. Het was een interessante voorstelling. Cultuur vindt men in Tsjechië belangrijker dan bij ons.

Daarna gingen we de bus weer in voor een bezoek aan Kutna Hora, waarbij ook de bottenkerk van Sedlec niet werd overgeslagen. ‘s Avonds was er al weer ons tweede concert. Deze keer met BONIFANTES in het prachtige kasteel van Pardubice.

Ondanks de vermoeidheid van iedereen werd het weer een geweldige happening. Een bomvolle zaal en weer bloedheet! Ook deze keer zongen de ensembles gezamenlijk een toegift. Het werd “Dyby byla kosa nabrosená” van Dvorak, gedirigeerd door Jan Misek.

De jongens van BONIFANTES zouden een feest organiseren op het historisch plein, maar i.v.m. het slechter geworden weer, kon dat niet. Daarom besloot de dirigent van BONIFANTES dat iedereen zelf gezelligheid ging maken in het eigen gastgezin.

Het werd dus een avond die iedereen verschillend doormaakte, zittend bij een knetterend vuur buiten, een barbecue met een glas wijn of in een restaurant aan het historisch plein. Intussen draaide de televisie overal op volle toeren, want de Tsjechen moesten natuurlijk niets missen van de ijshockeymatch. Helaas: Tsjechië verloor. Diepe droefenis, maar tegelijkertijd ook berusting!

Vrijdag 7 mei

De volgende dag was het al weer vrijdag: op naar Litomysl voor ons verblijf bij het koor KOS o.l.v. Milan Motl, een studentenkoor van de Pedagogische Akademie. Na een korte bustocht kwamen we aan op een alweer prachtig historisch plein, waaraan ook het gebouw van de Akademie stond. Dit gebouw is een door UNESCO beschermd monument. Trouwens de hele binnenstad is beschermd monument.

We werden ontvangen door Milan Motl en Blanka, twee muziekdocenten van de school.

Iedereen was klaar voor een programma dat men ons in de school aanbood: een workshop met muziek en beweging. Dat was superleuk: verschillende ritmes in groepjes verdeeld door elkaar klappen, stampen, klakken met de tong, kussen met de lippen of knippen met de vingers. Een improvisatie met schimmenspel op muziek, dansen, etc. Iedereen deed mee en was razend enthousiast. Daarna bracht Blanka ons naar ons onderkomen voor de nacht.

Dat was een internaat, want veel van de studenten van deze school wonen te ver van huis om elke dag heen en weer te reizen.

Het internaat was net een hotel, twee bedden en een eigen douche en toilet. Lekker nieuw, modern en comfortabel. Na een heerlijke lunch gingen we weer naar de binnenstad waar we het prachtige Renaissance kasteel en het geboortehuis van Smetana hebben bezichtigd. We hadden zijn woonhuis al gezien in Praag, zijn grafmonument in Vysehrad en dus nu zijn geboortehuis. Dat was een mooie cirkel. Sommigen hadden nog Tsjechische kronen en gingen alweer even winkelen. Per slot van rekening wilde men voor de thuisblijvers een leuk souvenir meebrengen.

Daarna eerst weer naar het internaat voor het avondeten. ‘s Avonds om half 8 begon het concert in een mooie evangelische kerk. Bij de kerk is een mooie kloostertuin (ook de katholieke kerk stond er vlakbij), waar alweer beelden stonden van de beeldhouwer Zoubek.

In de kerk was het deze keer eens koud. De kerk was behoorlijk groot en er waren ongeveer 80 toehoorders. KOS begon dit concert. Ze hadden ook een verrassing voor ons bedacht: aan het einden van hun programma gaven ze een toegift: een Nederlands lied – “Holland ze zeggen je grond is zo dras”. Het Nederlands klonk echt perfect! Ik ken het lied nog van vroeger, maar de jeugd kent het niet meer. Het werd natuurlijk erg door ons gewaardeerd.

Wij waren na de (korte) pauze aan de beurt, waarna Ties het niet kon laten zich even uit te leven op het fantastische orgel in de kerk met maar liefst vier manualen.

Na Ties zijn improvisatie op het grote orgel, brachten wij ons programma, om weer gezamenlijk te eindigen met het lied “Proc bychom”.

Daarna was er een feest. Was er wel een feest? Uiteindelijk stonden er plotseling veel hapjes en drankjes op de tafel in de grote zaal van het internaat en ging er een groot aantal van KOS en van ons uit hun dak. Om middernacht was het feest afgelopen. Moe zocht iedereen zijn/ haar bed op.

Zaterdag 8 mei

De laatste dag van onze reis. We stapten in de bus naar Hradec Králové. Bij het Congrescentrum ALDIS moesten we ons melden. Na betaling van allerlei zaken als diner- en lunchbonnen, gingen we naar ons onderkomen, een soort jeugdhotel. Per drie sliepen we op een kamer. Hoewel het ouderwetser was dan het internaat in Litomysl, was ook dit onderkomen goed verzorgd. Toen moesten we ons ineens haasten, want om kwart voor 12 was er een repetitie met alle deelnemers van het festival voor alweer het lied “Proc bychom” met het symfonieorkest van Hradec Králové in het Congresgebouw ALDIS. Men had begrepen dat wij daar niet aan mee zouden doen. Een verschrikkelijk misverstand, maar gelukkig waren we toch nog op tijd voor de repetitie.

Na de repetitie was er een lunch, dat bestond uit een warme maaltijd en daarna maakten we ons op voor de voettocht naar het centrum van de stad. Met onze muziek en concertkleding over de arm liepen we naar een evangelische kerk, waar we om 15.00 uur een concert hadden van ieder 20 minuten, samen met twee Tsjechische koren. Dit concert was redelijk goed bezocht, een deel van het publiek bestond natuurlijk ook uit de twee andere deelnemende koren. In één van deze koren, zong de dirigent van BONIFANTES bij de tenoren mee. Zo zagen we elkaar dus alweer.

Het galaconcert met het symfonieorkest begon om 19.00 uur. Na het diner snel omkleden en naar de grote zaal van het Congrescentrum. Het concert begon met het optreden van koren uit 3 zustersteden van Hradec Králové: Wroclaw (Polen), Pécs (Hongarije) en Banska Bystrica (Slowakije).

Daarna waren de grote happenings met het orkest, eerst alle gezamenlijke kinderkoren en tenslotte mochten wij weer het lied “Proc bychom” zingen met het symfonieorkest en met alle volwassen deelnemers van het festival. Een geweldige ervaring! Het gezamenlijke zangfestijn was niet alleen een geweldige happening voor het oor, maar vormde ook voor het oog een zeer kleurig geheel, hoewel niemand van onze ensemble-leden van outfit zou willen ruilen!

Na deze happening was het alweer feest! Feest met concertjes in de foyer en een ontvangst voor de vips met lekkere hapjes, waar alleen de leiding van alle koren en ensembles uitgenodigd was.

Wij hadden niet zo’n haast om daar te komen, maar we werden door de Tsjechen opgehaald. Voor ik in de gaten had wat er gebeurde, werd ik ineens na allerlei speeches (meest in het Tsjechisch) naar voren geroepen en kreeg ik namens de gemeente Hradec Králové een pakket aangeboden waarin allerlei cadeautjes zaten, zoals een boek over de stad, een prachtige poster van het festival, een schaaltje van plateel aardewerk, een pen en meer van zulke zaken.

Zondag 9 mei

Eigenlijk was er op zondagmorgen nog weer een happening met alle deelnemers van het festival op het historische plein van de stad. Aangezien de week zeer intensief en iedereen moe, maar voldaan was, werd daar toch van afgezien en werd het einde van het feest niet afgewacht. Zondagavond kwamen we na een voorspoedige terugreis om ongeveer kwart over 9 ‘s avonds bij het IVAK-gebouw aan. Nu resten ons nog slechts de verhalen en herinneringen!

Deze reis werd mede mogelijk gemaakt door bijdragen van:

Rotaryclub Appingedam/Delfzijl, Maurits Foundation, Prins Bernhard Cultuurfonds, Gemeente Loppersum, RABO bank Bedum/Delfzijl, Wagenborg Shipping Delfzijl,

AKZO Nobel Delfzijl en de heer T. Klinkhamer Peize.